Kragi getur bjargað köldum degi á skrifstofunni og virkað sem hin rúmlegasta peysa þegar þið klæðist jakka eða úlpu við. Kraginn gægist upp úr, hlýjar og vermir. Þessi er 2×2 stroff, fitjað upp á eftir smekk og prjónað eins langt og þið nennið. Þetta er tvöfaldur plötulopi.
Myndin er frá Knit Café í Los Angeles, USA.
Það hefur verið einstaklega skemmtilegt að fylgjast með uppsveiflu prjónsins, oft held ég að hápunktinum séð náð en efast nú um það, held að hápunktinum verði fyrst náð þegar alvöru prjónakaffihús opnar í Reykjavík. Alvöru prjónakaffihús er svo kósý að meira segja þeir sem ekki prjóna vilja hittast þar í kaffi. Alvöru prjónakaffihús er eins og bókakaffi, nema í stað bóka er hip og kúl garn og prjónabækur á boðstólum. Á alvöru prjónakaffihúsi er hægt að kúldrast í sófa með prjónana sína, sötra gæðakaffi og spjalla við aðra prjónarar. Ji hvað mig hlakkar til. Hvenær ætli það opni? Nú ætti prjónabransinn að hafa efnast eitthvað á aukinni garnsölu og getað rúllað upp svona stað með einni hendi, eða hvað? Flókið einfalt.
Vá hvað það er kalt úti! Nú er tími komin til að draga upp gömlu prjónavéla gammósíurnar frá ömmu en ef þið eigið ekki slíkar brækur tiltækar á ykkur eða börnin getið þið prjónað þær sjálf.
Hvernig lærir maður að prjóna? Hvernig fer maður frá því að geta varla fitjað upp á yfir í að prjóna fínustu kaðla, húfur, vettlinga og hvað sem hugurinn girnist -bara að nefna það? Hvernig verður maður prjónasnillingur; snillingur sem afkóðar hverja uppskriftina á eftir annarri; snillingur sem ekki aðeins kann allar uppskriftir heldur er líka skapandi til hægri og vinstri og prjónandi upp úr sér?
Tja, af því ég sjálf er nú ekki prjónasnillingur enn að þá get kannski ekki komið með öll svörin en ég stefni svo sannarlega að því að verða þessi prjónasnillingur.
“Ekki vera hrædd við mig” heitir ein myndin hér að ofan enda fremur vígaleg. En þetta er nú bara ég að safna í sarpinn. Myndasarpin. Þessi hálfkrútthúfa er prjónuð úr Merino dásemd sem ég keypti á garnkynningu www.garnbudin.is . Vettlingarnir hér að neðan er úr sama garni. Þetta er sett. Innblástur kemur frá www.pickles.no. … halda áfram að lesa Myndablogg
Jæja nú tókst mér loks að ná sambandi milli myndavélar og tölvu og er að vinna úr aragrúa mynda síðan í sumar. Þessi er tekin við kjarvalstaði/Klambratún í sumar í blíðviðri. Ég er þarna stutt á veg komin með “Frjáls” úr Einbandsbaði Ístexs. Von er á fleiri myndum. Haldið ykkur.
Prjónatíðindin hrannast upp svo langt er liðið síðan ég skrifaði hér síðast.
Ég fór á frábæra garnkynningu um daginn á vegum www.garnbudin.is og keypti mér steingrátt og mjúkan appelsínugulan í Merino mjúkheitum. Úr þessu hef ég prjónað Hello New York set af Pickles síðunni. Útkoman er dásamleg. Ég á nóg eftir í eina húfu í viðbót. Set inn myndir á Ravelry við tækifæri. Myndavél og tölva eru ekki að tala saman eins og er.
Ég kom auga á flottan prjónahólk í undirgöngunum við klambratún. Þetta er hressilegur hólkur með perlum á. Meira svona!
Ég klökknaði þegar ég las Bændablaðið um daginn og sá að ÍSTEX hefur fjórfaldað sölu á prjónaheftum sínum. Dásamlegt hve margir eru að sjá ljósið í prjóninu.
Búin með 1 jólagjöf
Fletti í skemmtilegu uppskriftahefti Ysoldu sem vinkona fékk af netinu. Nákvæmlega svona síður og fólk sem fékk mig til að fá aftur áhuga á prjóni!
Ístex hefur sett inn gamlar og góðar uppskriftir á síðuna sína. Þessi gömlu munstur eru ofsalega skemmtileg en ég var einmitt að ná mér í eina gamla fyrir nokkrum vikum í Handprjónasambandinu.
Prjónarar hittast í Bústaðakirkju og prjóna saman. Því fleiri prjónakaffi, því betra.
Um daginn fékk ég fulla körfu frá prjónurum á Selfossi sem hafa prjónað til góðs. Einnig veit ég af nokkrum vinnustöðum sem eru farnir að prjóna til góðs. Um að gera fyrir hópa að prjóna einn bút á mann eða tvo og leggja sitt af mörkum. Ég hlakka til að fara að sauma þetta saman.
Ný bók með uppskriftum að vettlingum hefur verið gefin út. Þetta er frábær bók og er hún komin á jólagjafalistann minn!
í dag í Fréttablaðinu var stutt viðtal við mig og mynd af mér í bleikum hraða. Ég er ansi ánægð með þessa peysu enda er hér snilldar uppskrift á ferð.
Nokkrar rangfærslur voru þó í viðtalinu. Ég er Gísladóttir en ekki Gunnarsdóttir og ég hanna ekki prjónaflíkur né hef ég gert mínar eigin uppskriftir.
Reyndar finnst mér það vera oft ansi hált svæði að tala um “eigin hönnun” þegar að kemur að prjóni, enn sem komið er prjóna ég “uppúr mér” en get ekki sagt að ég hanni prjónaflíkur.
Ég ýlfraði og engdist um þegar ég opnaði þessa síðu í fyrsta sinn. Vá, þvílík fegurð, þvílíkir litir, þvílík munstur. Nammi namm, ég bara vissi ekki hvort ég ætti að halda áfram að skrolla og væflast um síðuna eða hlaupa í garnbinginn og ná í prjóna. Stundum vildi ég að ég væri með fjórar hendur-þá gæti ég prjónað og vafrað um netið.
Ég hef mjög gaman af götutísku og rakst á skemmtilega síðu þar sem hægt er að skoða myndir sem fólk tekur af sjálfu sér og setur inn á síðuna. Aðrir geta síðan gefið einkunn.
Það væri nú gaman að sjá svona síðu um prjón. Ég veit að Ravelry er svipað uppbyggt en þetta er samt ekki alveg það sama.
Þar sem bleikur hraði er að verða búin og næsta peysa væntanleg á prjónana að þá auglýsi ég eftir hugmyndum að stroffi-er einhver svo flippaður að kunna eitthvað annað en slétt og brugðið stroff?
Stundum hefur verið sagt um lopapeysuprjón að það sé eins og þjóðsaga. Ég heyrði þessa kenningu í kringum umræðu um höfundarrétt og í merkingunni að prjónurum þætti ekkert tiltökumál að segja sögu annarra að uppskriftir sem ætlaðar eru til kaups eru teknar og saga berst um allt og öðlast í raun sjálfstætt líf. Lopapeysuprjón er líka þjóðsaga fyrir mér í þeim skilningi að lengi vel var það það eina sem ég tengdi prjóni: Lopapeysumunstur og lopi. … halda áfram að lesa Prjónasögur
Eins og fram kemur í athugasemdunum hér í færslunni fyrir neðan að þá reyna margir prjónarar að prjóna þegar auður tími gefst t.d. þegar hrært er í pottum. Einnig prjóna margir í millirýminu sem kemur þegar við erum að bíða.
Bíða eftir strætó, lækninum og matnum svo eitthvað sé nefnt. Margir prjóna og gera eitthvað annað á meðan eisn og að hlusta á fyrirlestur, útvarpið eða horfa á sjónvarpið.
Enn aðrir prjóna sig úr veikindum. Veikindi þýða að maður er fastur á einhverjum stað og getur hugsanlega gert lítið annað en að láta sér batna. Oft er maður samt svo hundveikur að maður getur ekki prjóna-en þá ermaður líka HUNDVEIKUR.
En mér finnst oft gott að prjóna þegar ég er að brjóta heilan um eitthvað, prjónið í flæði sínu og endurtekningu hreinsar hugann og hjálpar manni að komast að niðurstöðu eða kafa dýpra undir yfirborðið. Svo er fyndið hvernig hugsanirnar festast í lykkjunum. Ég get horft á eitt verkefni og það kallar fram margar sögur og minningar sem urðu til og voru hluti af tímanum sem það tók að prjóna flíkina.
VELKOMIN Á PRJONA.NET - upplýsingatorg prjónara.
Hér getið þið fylgst með öllu því sem er að gerast í heimi prjónsins á Íslandi sem og á netinu. Prjona.net mun leiða ykkur af stað inn í ranghala prjónamenningarinnar á netinu, fylla ykkur innblæstri og svala fróðleiksfýsn ykkar um prjón. Prjona.net mun sérstaklega leggja áherslu á prjónaviðburði svo ef þið eruð með eitthvað á döfinni sendið mér þá línu á ilmur(hjá)prjona.net.